Uzdrowienie chorych

Jeżeli ten sam Zbawiciel wysłuchał setnika z Kafarnaum, Herodowego urzędnika, Jaira, to o ileż bardziej wysłucha on Matki swojej, ilekroć wstawi się za cierpiącymi dziećmi ludzkości, za tymi, których on sam jej przekazał testamentem na krzyżu: "Synu, oto matka twoja!" (J 19, 26).

Wspomożenie wiernych

"O Matko, przybądź i pomóż mi się modlić! O Matko, przybądź i pomóż mi w walce! O Matko, przybądź i dopomóż mi w cierpieniu! O Matko, przybądź i zostań ze mną! Ty przecież możesz mi dopomóc, o Przepotężna! Ty chcesz mi dopomóc, o Najlepsza! Ty musisz mi teraz dopomóc, o Najwierniejsza! Ty mi też dopomożesz, o Najmiłosierniejsza!"

Bramo niebieska, módl się za nami!

W modlitwach kapłańskich wielbi Kościół Niepokalaną jako szczęsną bramę niebios.
Maryja jest bramą nieba, ponieważ przez nią przyszedł Ten, który nam na nowo otworzył zamknięte podwoje niebios. Ten, który powiedział: "Ja jestem bramą" (J 10, 9)

Królowo wszystkich Świętych

Najświętsza Dziewica jaśnieje ponad wszystkimi Świętymi łaską, cnotą, chwałą i pełnią władzy. Św. Bazyli powiada: "Jak blask słońca przewyższa blaski gwiazd wszystkich razem wziętych, tak chwała Matki Boga przyćmiewa wspaniałość wszystkich świętych". O potędze jej pisze św. Piotr Damian: "Tobie, o Dziewico i Królowo, dana jest wszelka władza na niebie i na ziemi; dla Ciebie nic niema niemożliwego. Czyżby więc mógł oprzeć się tej potędze Ten, który z twego ciała wziął ciało swoje? Ty przystępujesz przed złoty ołtarz pojednana z prośbą, ale i z rozkazem jako matka, a nie jako służebnica".

Królowo Różańca świętego

Przez tytuł Królowej Różańca staje ona znowu tuż przy nas. Widzimy ją znowu, jak żyła na ziemi, jak dzieliła wesele i cierpienie ze Zbawicielem, jak w ten sposób zasługiwała sobie na chwałę niebieską. Tak więc w Różańcu świętym jest ona jakby drabiną Jakubową, która nieznacznie po 15 szczeblach prowadzi do nieba.