Tyka zegar czas ucieka
W górach wzbiera bystra rzeka
Deszcz majowy ją napełnia
Oto wiosny przyszła pełnia
Jej dorobek Czerwiec wieńczy
Który pracą się nie męczy
Bo przed Czerwcem dwa miesiące
Wykonują prac tysiące
Czerwiec zatem leżeć może
Długo zanim wzejdą zorze
Przejdzie tylko poprzez pola
– Taka oto jego rola

Schowaj Czerwcu swoje dąsy
Bo ci zaraz zetnę wąsy
Chcę ci rzec mój poprzedniku
Tak po prostu i bez krzyku
Że to wszystko co widzimy
Z czyjejś dzieje się przyczyny
Każdy miesiąc równie ważny
I gdy idą krokiem raźnym
Równo, zgodnie i wesoło
Wszystkim dobrze jest wokoło

Głosem gromkim lecz miarowym
W garniturze kolorowym
Bo moc kwiatów ma pod pieczą
Sierpień zajął się tą rzeczą
Pewny siebie stanął twardo
I chciał zacząć bardzo hardo
Lecz coś pękło w jego duszy
Gdy pomyślał że się puszy

Jestem sobie złoty wrzesień
Rozpoczynam barwną jesień
Wszystkie liście zmieniam w brązy
Dęby graby lipy wiązy
Po wakacjach dzwonkiem dzwonię
I do szkoły dzieci gonię

Jesień mamy w pełnej krasie
Przyszła do nas w swoim czasie
Wrzesień pisał jej początek
A październik pląta wątek
Coś w zanadrzu ciągle chowa
Lecz nie rzeknie o tym słowa