W Hostii małej ukrywasz się Jezu
w chleba kruszynie
co dla głodnego darem jest największym
Ty co świat cały przenikasz
wszędzie jesteś
na ołtarz zstępujesz cichutko i niewidocznie
blisko nas ludzi jesteś
w sercach zamieszkać pragniesz

Ty Bóg – Człowiek
Odwieczne Słowo
człowieka lepiej znasz niż on siebie samego
więc proszę gorąco
chlebem z nieba
co Twoim jest Ciałem
nakarm człowieka słabego
by jego dusza w ziemskiej wędrówce nie ustała