Na fujarce starej z lipowego drzewa
bardzo skoczną nutkę grajek sobie dmucha
gra tak tylko wtedy kiedy humor miewa
bo gdy nie zanuci złość z niego wybucha

Pytam wszystkich co to nicość
z której Pan Bóg wszechświat stworzył
któż mi powie – miejcie litość
bo pytania będę mnożył

Na organach w miechy dmucha
stary wiatr co przyszedł z nieba
i nadstawia swego ucha
czy też dźwięki są jak trzeba

Jest taki zwierzak bardzo leniwy
uparty strasznie no i przekorny
lecz sympatyczny i urodziwy
na wiedzę jednak zawsze oporny

Pędzi pociąg wciąż po torach
sypią iskry się w motorach
ile sił ma w kołach – pędzi
że aż tłok w cylindrze rzęzi