ARI Image Slider

Transmisje z naszego kościoła NA ŻYWO ->kliknij Tutaj

Zgodnie z zarządzeniem Arcybiskupa Wiktora Skworca do odwołania zostaje udzielona wiernym dyspensa od uczestnictwa w Mszach Św. niedzielnych.
WE MSZACH ŚWIĘTYCH W NASZYM KOŚCIELE MOŻE UCZESTNICZYĆ OK. 90 OSÓB.
Kaplica oraz przedsionek kościoła są otwarte i przeznaczone do indywidualnej modlitwy.

Zachęcamy do łączenia się z kapłanami sprawującymi Eucharystię poprzez transmisje z naszego kościoła w dni powszednie o 8:00 i 18:00 oraz w niedziele i święta o 9:30 i 18:00. Zachęcamy również do włączenia się w modlitwę różańcową o 20:30. Codziennie o godzinie 20:15 będą wzywać do wspólnej modlitwy dzwony kościelne.

Dzisiaj jest wtorek, 26 maja 2020
jtemplate.ru - free extensions for joomla

IV Niedziela Wielkiego Postu

„Wstanę i pójdę do Ojca"

„Mam prawo mówić „Ojcze" i nie utracę go nigdy. Choćbym posiwiał, choćbym oglądał wokół siebie synów moich synów. Nie utraciłem przez to Ojca i prawa do Niego. Całe życie moje upływa na pod tym odwiecznym prawem, choćbym utracił wszystkie prawa, choćbym skazany był na banicję ze wszystkich społeczności. Ojciec nie może wyrzec się syna, nie może mi odmówić prawa zwać Go Ojcem. Tutaj jest bezsilna nawet najbardziej totalna wola ludzka. Prawa natury i życia, prawa krwi i serca, są silniejsze ponad prawa ustanowione. Nawet wtedy, gdy Ojciec mój rumieni się ze wstydu, wspominając na syna, tym rumieńcem tylko potwierdza moje prawo do Niego. Przemawia tu bowiem rumieniec prawdy (...).

„Nie zdołasz, Ojcze, wyrzec się dziecka Twego! Choćby twarzą w błoto upadło. A może właśnie wtedy, w bezładzie mego poniżenia, upadku i nędzy, najpotężniej szarpią się we mnie złote więzy mego Boskiego pochodzenia. Kontrasty otrzeźwiają. Gdy stałem się podobny do zwierząt bezrozumnych, odkryłem w sobie zapomniane Bóstwo. Brud policzkuje, grzech zawstydza, zbrodnia krzyczy. Włosy mi stają na głowie, gdy leżę w błocie. „Jakżeś nisko upadł, ty, który, powstawałeś rano...". Najbardziej przejmujące skargi wydobywają się z błota.

Czyż zdołam zatrzeć w sobie wszystkie ślady dłoni Bożych? Człowiek ma w sobie coś królewskiego, nawet wśród skrajnej nędzy (...). Nie masz w świecie takiej siły, która zdolna byłaby zatrzeć w nas całkowicie podobieństwo Boże, nie uczynią tego nawet tragiczne wysiłki pesymistów i zgorzknialców, dopatrujących się w twarzy ludzkiej śladów nieludzkich. Nawet sprzysiężenie milczenia o Bogu. Nawet planowe wychowanie ateistyczne. Krew Boża odezwie się w człowieku prędzej czy później. Sam dosłuchasz się tętna tej krwi w ciemnościach zwątpienia i rozpaczy.

„Wstanę i pójdę do Ojca!". Nie zdołasz, Ojcze, wyrzec się Twego dzieła i Twego ojcostwa. Nie jestem wszechmocny, bym zdołał zniweczyć w sobie Twoje ojcostwo. Weźmiesz mnie w ramiona, jak dobry Samarytanin, opatrzysz moje rany, wlejesz w nie oliwę pokoju i powiesz: „Żyj!". Bo Ty nie chcesz śmierci. Jesteś Bogiem żywych, a nie umarłych. A ja, dziecko Twoje, nie mogę umrzeć, nie chcę umrzeć. W tej woli życia raz jeszcze poznajemy się wzajemnie: Ojciec żywych i nieśmiertelny konający".

 

Informujemy, że witryna www.nspjmyslowice.pl używa tzw. plików cookies. Wykorzystywane są one do prowadzenia statystyk odwiedzin oraz w celu dostosowania wyglądu strony do danego użytkownika. Korzystanie z naszej witryny bez stosownych zmian ustawień przeglądarki oznacza wyrażenie zgody na przechowywanie plików cookies w urządzeniu końcowym użytkownika. Szczegółowe informacje można znaleźć w naszej polityce prywatności.

Akceptuję ciasteczka z tej strony.