Zamknij oczy
i w myślach policz
    ile jest gwiazd na niebie
    ile kwiatów na wiosennej łące
    ile wróbli na dachu
    ile pszczół w roju
          i liści na starym dębie
spróbuj policzyć spadające krople deszczu i włosy na głowie
          nie zapomnij o ziarenkach maku w makówce

Tak wielu jest ludzi żyjących na tej ziemi
Lecz każdy zapatrzony w inny punkt
Tyle bijących ludzkich serc
Lecz każde serce bije własnym rytmem
Nie dziw się zatem
że rysy ludzkich twarzy
zroszone są tęsknotą
i samotnością

Zanim powiesz kocham –
pomyśl
a potem
Dobremu Bogu
co największą miłością
w dłoniach modlitwę zanieś
byś kochać nie przestał

skrzydła jutrzenki
abym niósł
Twą miłość
sercom zamkniętym
słuch wyostrzony
abym słyszał
szept
zbolałych
warg człowieczych

Garść łez
wrzucam do serca
płyną
kropla po kropli
     że człowiecza godność nieuszanowana
     że pycha głowy schylić nie potrafi
     że przebaczenia nawet w słowie brak
     że miłość zamknięta tylko w Ewangelii